31 Okt 2004 -Derderangs kandidaten
In 1992 verkoos 43% van de Amerikanen Bill Clinton tot president, en in 1996 haalde hij net geen 50%. Bush en Kerry kunnen alleen maar dromen van Clintons populariteit, en toch lijken ze beide de 50% te naderen. Hoe kan dat? Het is niet alleen een effect van polarisatie en de ernst van het terrorisme en Irak. De overige kandidaten hebben het er ook naar gemaakt. Zij worden niet gehaat, ze worden niet serieus genomen.
De onafhankelijke socialist Ralph Nader gaat in debat met poppen van Bush en Kerry. Michael Badnarik, min of meer per ongeluk tot kandidaat van de Libertaire Partij gekozen, probeert uit te leggen waarom hij al jaren geen inkomstenbelasting betaalt. En bijbel- en grondwetfundamentalist Michael Peroutka is naar eigen zeggen alleen bij gebrek aan beter de presidentskandidaat van de Constitution Party geworden.
(Aanvulling 3-11:) Maar er zijn nog veel gekkere kandidaten.
Ik verwacht trouwens dat we de opiniepeilingen achteraf ook niet meer serieus zullen nemen (tot de volgende campagne). Er zijn meer onzekerheden dan gewoonlijk. Alleen mensen met een vaste telefoon worden ondervraagd, een grote meerderheid werkt niet mee, niemand weet wat het effect van de vele voor het eerst geregistreerde kiezers zal zijn, en in hoeverre de peilingen in dit verbitterde politieke klimaat vertekend worden door sociaal wenselijke antwoorden.
N.B. Het is niet verplicht om een e-mailadres in te vullen. Als u het invult, wordt het gepubliceerd.