Ik kan me wel indenken hoe Johan Remkes zich voelt. Als kind had ik vaak van die discussies met mijn ouders. "Als je toch in Burgerdam bent, ga je meteen maar even bij tante Juul langs. Dat vind ze hartstikke leuk. Dat arme mens heeft het zo moeilijk." "Mwuhuh geen zin hoor." "Dan maak je maar zin. Stel je niet zo aan, ben jij nou een grote jongen?" Alleen stond dat toen niet in alle kranten. Maar ik was dan ook geen minister, en Remkes wel. Nog wel.
N.B. Het is niet verplicht om een e-mailadres in te vullen. Als u het invult, wordt het gepubliceerd.