Geldgolf gevraagd

Toen ik op Tweede Kerstdag de eerste berichten over een tsunami in de Indische Oceaan las, dacht ik "jammer, weer een overstroming, niets aan te doen" en klikte ik door naar het volgende bericht op nu.nl. En ik ben niet de enige tot wie de omvang van deze ramp langzaam is doorgedrongen, en de noodzaak om er wel iets aan te doen. Nu is het zaak om zo snel mogelijk geld en hulpgoederen ter plekke te krijgen om de overlevenden aan schoon drinkwater, eten en medicijnen te helpen. Na een rondje weblogs heb ik de volgende acties genoteerd:

• Op de site van de samenwerkende hulporganisaties kunt u een machtiging invullen om direct geld om giro 555 te storten. (JavaScript inschakelen als u zelf een bedrag wilt invullen.) Bent u een armlastige puber, bezuinig dan niet op vuurwerk maar op nieuwjaarstelefoontjes en sms GEEF naar 2020 om € 1,50 te doneren. Kom op jongens, als zelfs Bangladesh kan helpen... (Ook Israel helpt trouwens.)
• Samenwerking is mooi, maar er is niets mis met de actie van EO-Metterdaad, dat al een tv-actie georganiseerd heeft voor giro 300300 (elektronisch overboeken is natuurlijk beter dan een overschrijving tussen de nieuwjaarspost gooien). Hoe meer organisaties er hier meedoen, hoe meer partner-organisaties er daar bereikt kunnen worden. Ik ben nogal geschrokken van de felle negatieve commentaren op de EO-site, alsof concurrentie opeens uit den boze is als het om noodhulp gaat. Ik heb niet naar de uitzending gekeken - ik zou liever verdrinken - maar het leek me een erg oecumenisch gebeuren, met een optreden van Birgit Schuurman - en Metterdaad krijgt zelfs een bijdrage van Geen Stijl, dat toch niet als evangelisch weblog bekend staat (maar wel de gelegenheid aangrijpt om homo's af te zeiken).
• Wie een creditcard heeft, kan makkelijk geleend geld overmaken aan het Amerikaanse Rode Kruis via Amazon.com. Maar er zijn natuurlijk nog veel meer Amerikaanse NGO's.
• Eerlijk gezegd heb ik minder particuliere initiatieven gevonden dan gehoopt. Maar wie de daadkracht en de strijkstokken van de grote hulporganisaties niet vertrouwt, kan Sri Lanka helpen via de kleinere clubs Ekamuthu en het Family Help Programme Holland-Sri Lanka. Garantie tot de deur, maar betrouwbare bronnen hebben ze aanbevolen.
• Nogal blond vind ik de oproep van de Haagse stichting Motherhood om zelf bananendozen met knuffels en kampeerspullen in te pakken voor moeders en kinderen en die vanaf 8 januari naar de andere kant van de wereld te sturen voor € 20 per doos. Volgens mij helpt zo'n actie vooral sentimentele Nederlandse huisvrouwen die bezigheidstherapie nodig hebben om de ramp te verwerken. Maar uit respect voor hun goede bedoelingen zie ik er vanaf om een woordspeling te maken op het woord 'doos'.
• Het Indiase weblog The Acorn heeft verschillende manieren om te helpen verzameld, waaronder andere bloggers die online giften ontvangen.
• Ik kwam wel één supersnelle particuliere actie tegen: de Belg Thomas Siffer, die met zijn gezin de wereld rond zeilt, is al begonnen met de herbouw van een Thais strandrestaurant - Nederlanders hebben via Marti € 550 bijgedragen op een totaal van € 36.330. Dat kan beter, maar deze actie is alweer afgesloten.

Eigenlijk vind ik het ook wel voorbarig om al aan de herbouw te beginnen terwijl sommigen nog geen enkele noodhulp hebben gezien. Er wordt in Thailand al geklaagd dat alle hulp naar de toeristische gebieden gaat. Maar ook als de officiële hulporganisaties honderden miljoenen binnenkrijgen en alles eerlijk verdelen in samenwerking met de plaatselijke autoriteiten, zal er bittere ongelijkheid blijven. Er zijn veel conflictgebieden getroffen, in Atjeh, Birma, het noordoosten van Sri Lanka en Somalië. Daar is nog nauwelijks van bekend hoeveel doden er zijn gevallen en hoeveel hulp er nodig is. En deze ramp trekt natuurlijk de aandacht weg van Darfur en Ethiopië. Maar als je het klinisch beschouwt is hulp aan tsunami-slachtoffers effectiever dan hulp aan een oorlogsgebied of aan een aan voedselhulp verslaafd land.

Blog

Links (2bis)

Vervolg op Links(2): Gelukkig was die borrel in Broers, zodat ik niet teveel heb gedronken (ik niet). Waar was ik gebleven? O ja, ik heb nog steeds geen hekel aan journalisten. Ik ben blij dat de Franse journalisten Chesnot en Malbrunot vrijgelaten zijn door hun gijzelaars in Irak, al ben ik niet gerust over de 'diplomatieke oplossing' die blijkbaar is bereikt. De heersende mentaliteit in de media noem ik voor het gemak 'links', maar daar hoort ook een seculiere instelling bij waar ik doorgaans goed mee overweg kan. Met de socialistische en pacifistische aspecten van die mentaliteit zou ik ook weinig moeite hebben, als die zich zouden uiten in harde onthullingen over de misstappen van het grootkapitaal en rechtse regeringen (of reportages over de werkelijkheid zoals gewone mensen die ervaren). Maar ik geloof dat daar weinig van terecht komt. Hoeveel van de boekhoudschandelen van de afgelopen jaren zijn door onderzoeksjournalisten blootgelegd? Waar blijft het Watergate van de 21e eeuw? In zekere zin hebben de extreem-linkse critici die roepen dat de media gevestigde belangen slaafs volgen niet minder gelijk dan de rechtse critici die wijzen op de partijdige linkse interpretaties die als nieuws worden verkocht. Wat ging er dit jaar door voor de hoogtepunten van kritische journalistiek? Tendentieuze documentaires als Supersize Me en Fahrenheit 9/11 en het Abu Ghraib-schandaal, dat breed werd uitgemeten door dezelfde media die maandenlang officiële mededelingen, geruchten over foto's en vergelijkbare mishandelingen negeerden. Blogger David Adesnik beschreef afgelopen zomer hoe de kranten een demonstratie in New York versloegen op een manier die aan voor- noch tegenstanders recht deed: aan de ene kant bliezen ze opstootjes op, aan de andere kant verzwegen ze de extreem-linkse achtergrond van de organiserende 'vredesactivisten'.

Kerstkind

Het zou geen Kerst zijn zonder een Maria met kind. Prachtige foto. Niet alleen een schattig jochie, maar ook de vraag "Wat gaat er om in het hoofd van een baby die de wereld leert kennen?" knap in één beeld gevat.

Gedachte bij het stofzuigen

(En het herlezen van De draagbare Nietzsche). Als je er zo moe en moedeloos van wordt dat alles wat je schoonmaakt toch weer vuil wordt, waarom blijf je je dan uitsloven om leugens en misverstanden op te ruimen?

Links (2)

Dit is geen jaaroverzicht. Eigenlijk had ik dit begin november willen schrijven, toen Pats-boem een half jaar bestond, maar toen had ik iets anders aan m'n hoofd. Maar goed, in de linkerkolom heb ik onder het kopje Hoogtepunten één artikel per maand vermeld dat misschien over een jaar nog de moeite waard is om te lezen. Twee dingen vallen me daarbij op. Ten eerste lijken de langere essay-achtige stukken het best houdbaar. Misschien vinden de lezers ze vervelend, maar ik geloof in ieder geval niet dat webteksten altijd kort en flitsend moeten zijn. (Het onderwerp hoort wel in de eerste zin duidelijk te zijn, zodat dit stuk alvast afvalt.) Volgend jaar zal ik proberen meer langebaanwerk te plaatsen - ook minder actuele stukken zoals recensies waarvoor ik al jarenlang aantekeningen op de plank heb liggen en zelfs een soort interviews.

Ten tweede bestaat ongeveer de helft van de hoogtepunten uit mediakritiek. Daar was ik niet op uit toen ik aan dit weblog begon (dan had ik wel een rubriek Media gemaakt). Ik heb geen hekel aan journalisten, sterker nog, ik ga dit stuk nu afbreken voor een borrel met freelancers, waar de journalisten goed vertegenwoordigd zullen zijn, voorzover ze niet met strakke deadlines worstelen omdat hun redacteuren tussen Kerst en Nieuwjaar vrij hebben. (Wordt vervolgd.)

Nieuwe bovenburen

(Klik op de foto's om grotere foto's te zien.)

Uitzicht met telescoopkraan.

Ah, daar zijn de webservers die ik besteld had.

Ho, stop, omlaag!

O nee, het is voor hierboven.

Au Scheisse! Ein Webdesigner!

Deze link is speciaal voor mijn trouwste bezoekers: zoekmachinerobots. Ook een spiderbot heeft wel eens een vrijmibo, en als hij dan een webdesigner tegenkomt, speelt zich een virtueel sprookje af. Er staat een Nederlandse en een Engelse vertaling bij, maar het klinkt veel mooier in gemütlich Kneipe-Deutsch:

Webdesigner: Wie findste se?
Suchmaschinen-Robot: Was jetzt genau?
Webdesigner: Meine Seiten.
Suchmaschinen-Robot: Nicht.
Webdesigner: Ja wie: "Nicht"?!
Suchmaschinen-Robot: Ich finde nix.

(Via Dutch Cowboys.)

Pingelen op de Turkse bazaar

De Turkse premier Erdogan wijst het voorstel van de EU voor onderhandelingen over de toetreding van Turkije af, omdat er een uitbreiding van het handelsverdrag tot alle nieuwe lidstaten geëist wordt, inclusief Cyprus. "Nou, dan niet," dacht ik eerst. Maar eigenlijk is het al eerder misgegaan: de EU heeft Cyprus zonder voorwaarden toegelaten, terwijl de Grieks-Cyprioten vrolijk het herenigingsplan van de VN wegstemden. De Turken hebben dus wel gelijk als ze over een ongelijke behandeling klagen. Maar die fout kan alleen goedgemaakt worden door de Cyprioten onder druk te zetten, niet door met Turkije te onderhandelen als een fictieve unie van 24 lidstaten. Zelf vind ik dit geen slechte ontwikkeling, want ik ben er voor dat Turkije lid wordt, als het vrije verkeer van personen maar zo lang mogelijk uitgesteld wordt.

Groot Dictee

Het Groot Dictee der Nederlandse Taal, dat had ik natuurlijk moeten livebloggen, maar ik heb op papier meegeschreven. Dat ben ik niet gewend, bij de achtste zin kreeg ik al een stijve pols (ook wel bekend als een handhernia). De tekst lijkt me even makkelijk qua spelling als bizar van strekking. En ik had er natuurlijk geen moeite mee om 'pats-boem' te spellen. De uitslag heb ik nog niet gezien, maar ik ben niet zeker van 'het internet' en 'comicus' - en ik vind dat er te vaak puntkomma's gebruikt zijn, waar in zin 3 en 5 een dubbele punt beter had gestaan.

Aanvulling 22.00: De winnaar heeft nul fouten gehaald, hij is bankbediende en filmrecensent, heeft Nederlands gestudeerd en komt uit Utrecht. Hij heet Frans Walraven, maar dat spel ik waarschijnlijk fout. De leukste fout die de jury noemde was de heer Primus Interpares. Ik heb 12 fouten gemaakt (zonder te hebben geoefend, want in mijn werk als corrector kom ik dit soort spelfouten zelden tegen). 'Het internet' en 'comicus' waren wel goed. Op die 12 fouten valt wel wat af te dingen, en dat zal ik niet laten.

Ander woord!

Het meest zinloze boek dat ik ooit gekocht heb is de praktijkgids Synoniemen van Van Dale. Eigen schuld dikke bult, ik had kunnen weten dat ik evenveel zou hebben aan een beknopt synoniemenwoordenboek als aan een koelkast op de Noordpool. Er staan net die 20.000 woorden in die je nooit vergeet. Vandaag zocht ik naar een alternatief voor boog of bocht, maar die woorden vond Van Dale al te moeilijk. Bent u net begonnen uw eerste Nederlandse woorden te leren? Dan mag u het voor een vriendenprijsje overnemen.

Aanvulling 17.20: 'Curve' en 'kromme' staan er wel in, en verwijzen naar elkaar. Maar ik had natuurlijk beter in het Omgekeerd Woordenboek kunnen zoeken.

Virtueel bloedgeld

Drunkmenworkhere heeft na Dopewars, automagische weblogs en Breedster weer een onverbiddelijke hype gecreëerd - en deze gaat over hypes. Met MediaMammon kun je beleggen in het nieuws: hoe vaker een woord in de afgelopen 24 uur voorkomt in de internationale media (volgens de zoekfunctie van Yahoo! News), hoe meer het waard is als aandeel. Het gaat dus om het wereldnieuws vanuit Amerikaans perspectief - maar vreemd genoeg schoot tijdens Sinterklaas het aandeel Balkenende omhoog. Op deze beurs word je sneller rijk dan op de effectenbeurs. Je kunt op koopjes jagen, vooruitlopen op agenda-nieuws, meelopen met breaking news, maar het meest lucratief is het toch om te gokken op rampen en uitbarstingen van geweld. Zo heb ik het merendeel van mijn bescheiden kapitaal verdiend aan Batasuna, de politieke tak van de ETA, die vandaag weer aanslagen pleegde, gelukkig zonder doden. Kortom, zo kun je niet alleen als mediaconsument maar ook als speculant genieten van des menschen ellende.

Aanvulling 13-12: Dankzij de zieke rechter Rehnquist heb ik de top-100 gehaald. Vervolgens heb ik meteen mijn eerste en tweede miljoen verdiend door de Palestijnen van Ramallah uit te buiten.