Irak gaat kiezen

Het laatste nieuws over de verkiezingen in Irak wordt verzameld op het groepslog The Command Post, maar de Irakezen doen natuurlijk ook zelf verslag, niet alleen op hun weblogs, maar ook op de site van Friends of Democracy, die tevens vanavond van 20 tot 22 uur een webcast uitzendt. Dezelfde stichting heeft een verkiezingsdebat tussen twee kandidaten georganiseerd in Samawa, in de Nederlandse sector dus. Van wie zouden ze de kunst van het moddergooien geleerd hebben? Ook in Koerdistan wordt er levendig campagne gevoerd: de foto's van Kurdo laten geen stille straten zien, integendeel. Kortom, er is daar meer gaande dan bommen en bange burgers in Bagdad.

Wanneer is het Correctiedag?

Dit is een droom die ik deel: "Someday, I Will Copyedit The Great American Novel." Een verhaal uit The Onion, maar in het boek dat lonkend op mijn koffietafel ligt is een passie voor interpunctie meer dan een grap (meer dan een mop over een panda, om precies te zijn). Lynne Truss laat in Eats, Shoots & Leaves: A Zero Tolerance Approach to Punctuation voelen dat rode inkt net zo warm is als bloed. Met onderkoelde Britse humor, zodat het in eigen land een bestseller is geworden, terwijl het toch bedoeld was voor een minderheid: mensen met een 'zevende zintuig' die 'dode interpunctie zien'. (Lezersvraag: waar ziet u een koppelteken in deze titels?). Ik zou het graag in één dag uitgelezen hebben, maar als zelfstandig ondernemer heb ik het natuurlijk te druk met acquisitie en netwerken.

Aanvulling 10-2: Jammer dat zo'n boek onvertaalbaar is, dacht ik, maar Wim Daniëls heeft er toch een Nederlandse versie van gemaakt: Eten, vuren en beuken. (Binnenkort met korting te koop voor leden van het Genootschap Onze Taal). Ik heb het nog niet gelezen, maar het lijkt me bij voorbaat een prestatie van formaat, want hij heeft het boek niet alleen aan andere regels moeten aanpassen, maar ook andere citaten, typische schrijvers, toespelingen en woordspelingen moeten bedenken.

Gedichtendag

Op alles rijmt wel iets.
Behalve dan op Auschwitz.
Op Auschwitz rijmt niets.

Historisch referendum

"Voor het eerst in de parlementaire geschiedenis krijgt Nederland een nationaal referendum," bericht het Financieele Dagblad. "Het is de eerste keer in de Nederlandse politieke geschiedenis dat er een landelijke volksraadpleging wordt gehouden," schrijft de Volkskrant. "Het referendum betekent voor Nederland een politiek novum: nog niet eerder is dit instrument op nationaal niveau ingezet," beweert de website 'Grondwet Europa'. "Het is de eerste keer dat een nationaal referendum in Nederland gehouden zal worden," verzint de website van de Eerste Kamer.

Ik kan het ze nauwelijks kwalijk nemen, want ik heb in de geschiedenisles ook niet beter geleerd. Het raadgevend referendum over de Europese Grondwet is inderdaad historisch, maar het eerste landelijke referendum wordt het niet. Er zijn in Nederland al ten minste vier landelijke referenda over een grondwet gehouden. Dat was meer dan een eeuw voor de invoering van het algemeen kiesrecht, maar die volksstemmingen waren formeel wel bindend.

De waarheid over weblogs

Blogger Frank J. legt in één zin de weblog-revolutie uit:

I know you stole my stapler, Simmons, and now the world knows!

2004 in 240 links (deel 1, december-november)

Eind vorig jaar wilde ik geen jaaroverzicht maken en beloofde ik langere, essay-achtige stukken te schrijven. Zoals dat met goede voornemens gaat, houd ik me alleen aan het minst belangrijke aspect: dit wordt een lang artikel. Maar wel een jaaroverzicht in de vorm van een serie links, gekopieerd uit mijn aantekeningen. Ik schat dat dit ik zo in dezelfde tijd vijftig maal meer onderwerpen kan behandelen. Maar het belangrijkste is dat dit een overzicht geeft van het jaar zonder er een kunstmatige orde in aan te brengen. Dit eerste deel telt 84 links, het kunnen er in totaal 204 of 240 worden. Ongeveer in omgekeerd chronologische volgorde, zoals je van een weblog mag verwachten.

Ratten verstaan Nederlands

Tenaminisutu, ze horen hetu verisukiru meto Japansu. (Via Discarded Lies - waar trouwens Charles Johnson tijdelijk gastlogt wegens een DDOS-aanval op LGF - en dat heel toepasselijk naar de site van JihadTV linkt voor dit Reuters-bericht.)

Vakantiewerk

Ik kan me wel indenken hoe Johan Remkes zich voelt. Als kind had ik vaak van die discussies met mijn ouders. "Als je toch in Burgerdam bent, ga je meteen maar even bij tante Juul langs. Dat vind ze hartstikke leuk. Dat arme mens heeft het zo moeilijk." "Mwuhuh geen zin hoor." "Dan maak je maar zin. Stel je niet zo aan, ben jij nou een grote jongen?" Alleen stond dat toen niet in alle kranten. Maar ik was dan ook geen minister, en Remkes wel. Nog wel.

Thuisfront

De achternaam van Chris wordt niet vermeld omdat de ervaring leert dat de familie in Nederland dan wordt bedreigd.

Dat stond afgelopen vrijdag onder een kort portret in de nieuwjaarsbijlage van NRC Handelsblad, waarin verder over die bedreigingen gezwegen wordt. Raad eens waarom Chris moet vrezen voor de veiligheid van zijn familie. Is hij als kroongetuige ondergedoken in Amerika? Is hij een pedofiel die in het buitenland gevangen zit? Is hij een vervolgde oppositieleider die zijn gezin naar Nederland heeft gestuurd? Nee, Chris is compagniescommandant bij de landmacht, op uitzending in Irak. Zeg, slijpsteen voor de geest, zouden jullie niet eens een stukje over die bedreigingen schrijven? En mogen we dan ook weten wat voor mensen er een gewoonte van maken om familieleden van landmachtpersoneel te bedreigen? Agressieve pacifisten? Fransen? Mariniers? Ik heb geen idee.