Even weg

Dit weekend zit ik op een toeristisch eiland met brede zandstranden binnen ons Koninkrijk, waar de bevolking een bijzondere mengtaal spreekt.

Romantisch citaat

Wie door een bos loopt sleept geen hout, vruchten of gedode dieren met zich mee, maar Rousseau, Schubert, Wackenroder, Wordsworth en Caspar David Friedrich.

- Maarten Doorman, De romantische orde. Amsterdam: Bert Bakker, 2004, p. 11.

Kritisch citaat

De lichte duif, die in vrije vlucht de luchten klieft waarvan ze de weerstand voelt, zou het idee kunnen krijgen dat het vliegen in de luchtledige ruimte nog veel beter gaat.

- Immanuel Kant, Kritiek van de zuivere rede. Vert. J. Veenbaas & W. Visser. Amsterdam: Boom, 2004, p. 99. Die duif heet Plato, omdat die geloofde in Ideeën die buiten de waarneembare wereld zouden bestaan. (Kant is geen bioloog, want een duif is een relatief zware vogel, die niet kan zweefvliegen. Ik zou er een meeuw van hebben gemaakt.)

De voetbaloorlog

Wat een opluchting, Femke Halsema heeft bedacht hoe we van het islamitische terrorisme afkomen: "'War is over if you want it', zei John Lennon, en gelijk heeft ie." Hou maar op met verstoppertje spelen, Osama, alles is vergeven en vergeten. We zullen ons "op een positieve manier onderscheiden van iedereen die handelt in angst en conflict". Deze briljante oplossing danken we aan de Linkse Lente. GroenLinks heeft de aanslagen van 11 september 2001 namelijk herdacht door zondag naar vertrouwd communistisch recept een mantelorganisatie op te richten, met deelname van volkshelden als Talpa-miljonair Jack Spijkerman en dichter Ilja Leonard Pfeiffer, bekend van de uitspraak "Onbegrijpelijke poëzie is altijd beter dan makkelijke poëzie".

Zo'n progressief genie ben ik niet. Voordat ik aan een oplossing durf te denken, wil ik eerst eens onderzoeken waar we eigenlijk mee bezig zijn. Wat voor oorlog voeren we? Hoe noemen we het spiegelbeeld van de jihad? Daar zijn we het nog steeds niet over eens, zelfs niet als oorlogshitsers onder elkaar. Er tekent zich hier opnieuw onenigheid tussen Europa en Amerika af, en omdat Europa met meer bedreigingen kampt lijkt het in zekere zin voor hardere maatregelen te kiezen.

Ben ik dat?

Na foto's kijken en foto's maken heb ik een nieuwe hobby gevonden: ik word fotomodel! Dat is te danken aan een fotografe uit Breda. Nee, niet die van Yvon Jaspers, maar kunstenares Marique de Bree. Zij verstaat de kunst om zonder merkbare ingrepen onherkenbare portretten te maken - in de goede zin van het woord, zodat je denkt: ja, dat ben ik, maar niet zoals ik mezelf van de spiegel ken. En in tegenstelling tot die andere fotograaf is ze te bescheiden om het zelf te vertellen, dus doe ik het maar. Hieronder volgen voor mijn fans nog vijf portretfoto's uit dezelfde fotosessie.

Tsunami in slo-mo

De orkaan Katrina is een lichtere storm maar een zwaardere ramp geworden dan aanvankelijk gedacht. Er zijn niet alleen honderden doden gevallen, de wereld kampt ook met een acuut humortekort nu de Photoshop Phriday van Something Awful figuurlijk in het water is gevallen, want de servers van SA staan in New Orleans. Toch is een stel gekke nerds daar koppig bezig om webservers draaiende te houden.