Sloterdijk in oktober: zonnige wegen

Sloterdijk: Konijntjes

Dappere Dirk in het regelwoud

Totdat Verdonk werd afgekeurd (gaat ze nu echt weg?) was dit het nieuws van de week: Augusto Pinochet is gestopt met liegen terwijl Dirk Scheringa juist de politiek in wil. Er zijn wel meer verschillen tussen beide leiders, maar ook overeenkomsten:

• Ze hebben allebei ondanks een eenvoudige afkomst de top bereikt.
• Ze hebben allebei de armen armer gemaakt.
• Ze hebben allebei zichzelf verrijkt.
• Ze hebben allebei succes geboekt door naar deskundigen te luisteren (voor de Chileen mooi uitgelegd in een filmpje van de Amerikaanse staats-tv).
• Ze hebben allebei een hekel aan overheidsingrijpen in de economie.
• Ze hebben allebei een voorliefde voor figuratieve kunst.
• Ze hebben allebei iets met een voetbalstadion.

Natuurlijk valt de woekeraar niet helemaal in dezelfde categorie als de dictator. Hij heeft zijn land niet gered van een rampzalig marxistisch experiment, maar misschien komt dat nog. Scheringa wil minister van Deregulering worden, dat is alvast een ambitieus voornemen. In een centrumlinks kabinet zal hij zich als een non in een bordeel voelen. Niet dat Balkenende het motto "minder regels" in praktijk bracht. Het hele systeem is er nu eenmaal op gericht om "beleid te maken", dus er is meer nodig dan goede voornemens om die machine tegen te houden.

Sloterdijk: dichte deur

Prijsmechanisme

Als overtuigd kapitalist heb ik nog nooit een boek van Adam Smith gelezen - maar wel rode boekjes van Lenin en Engels, want die lagen voor de oudpapierprijs bij De Slegte.

(Trouwens, volgend jaar krijgt Smith eindelijk een standbeeld in Edinburgh, uiteraard bekostigd door particuliere donateurs.)

Overvecht: Ta pakiko mi no sa

Gisterenmiddag om 15.20: wat doet die rare lichtbol daar aan de horizon?

Veertien minuten later: o, het is een reclame voor McDonald's. Of een verschijning van de maagd Maria. Of een voorteken, maar over welke M. gaat het dan?

Ons dagelijks brood

Nobelprijswinner Norman Borlaug heeft weer eens een prijsje gewonnen. De Congressional Gold Medal is de hoogste Amerikaanse onderscheiding voor een burger, maar ook al vinden de Nederlandse media hem niet interessant, voor Borlaug is het eigenlijk te weinig eer. Niet omdat hij de Nobelprijs voor de Vrede al heeft gewonnen, maar omdat hij ongeveer een miljard mensen van de hongerdood heeft gered, door voedselgewassen te veredelen. De 'vader van de Groene Revolutie' heeft zijn leven gewijd aan het verbeteren van de opbrengst van tarwe, maïs en rijst. Op z'n 92e werkt hij nog steeds, bijvoorbeeld aan vergeten groenten in Afrika. Vroeger noemden ze zo iemand God, geloof ik. O nee, dat was als je miljoenen mensen doodmaakte.

Sloterdijk: De eenzame reiziger

Mooie foto's uit een lelijke omgeving had ik beloofd. Dit is een van de mooiste die ik ooit gemaakt heb. Een echte toevalstreffer, ik had de wandelaar die precies op de goede plek loopt niet gezien. Deze werkt alleen in het groot, dus het is een bestand van 274 kB. Ik gebruik 'm zelf als wolpeper, met de icoontjes opgehangen in de lucht.

(Helaas, er werd een stuk afgesneden bij het weergeven, dus ik heb 'm verder verkleind naar 1000 pixels breed en 113 kB.)

Cadeautjes

Het kan niet op: een link van Onze Taal naar mijn rijmelarij, een mysterieus pakketje (wat ik liever zo laat) en als slagroom op de speculaas plaatst mijn favoriete politieke website, Meer Vrijheid, een stuk van mij: een vrijzinnige woordenlijst. De simpelste definities vind ik zelf de leukste:

Bevlogen. Gevormd naar analogie van belezen. Een bevlogen politicus heeft veel gevlogen, bijvoorbeeld naar milieuprojecten en conferenties over duurzaamheid.

Werkloosheid. Paradijselijke toestand waarin de mensheid niets meer hoeft te verbeteren aan de wereld.

Dat laatste is meer dan een grapje: als de libertariërs hun zin kregen zou er geen langdurige werkloosheid in de gebruikelijke betekenis meer bestaan. Waarom ik toch geen libertariër ben maar een klassiek liberaal, en waarom geen enkele partij in de Tweede Kamer liberaal is, ook de VVD niet, daar zou ik graag een verhandeling van tweeduizend woorden over schrijven - maar daar word ik niet voor betaald.

Sloterdijk: Takslab

De afgelopen nazomer, of tenminste in de periode die vroeger de nazomer vormde, heb ik af en toe op kantoor gewerkt in het sfeervolle Amsterdamse dorpje Sloterdijk. Doordat ik net een hele lekkere digitale camera had gekocht, merkte ik dat je ook in een lelijke omgeving mooie foto's kunt maken.

Een van de eerste dingen die me opvielen was dat het belastingkantoor waar ik elke dag langs liep een laboratorium had. Zouden ze daar in een proefopstelling ontdekt hebben dat de hemel naar beneden komt als een bedrijf een week te laat is met het afdragen van de BTW?

Beste Sint

Pleegouders voor weesrijmen

Ter gelegenheid van Sinterklaas schrijft Jaap Bakker, samensteller van een rijmwoordenboek, in het decembernummer van Onze Taal (gisteren in de bus) over Nederlandse woorden waar niets op rijmt (artikel in PDF). Hij beweert dat de enige woorden van één lettergreep waar niets op rijmt niet herfst en twaalf, maar jongst en verkleumd zijn. Natuurlijk daagt hij de lezers uit om de ontbrekende rijmwoorden te vinden, en omdat hij dit koppel nogal saai vindt, voegt hij er de leenwoorden googelen en Al-Qaida aan toe. Die uitdaging neem ik graag aan. Wie het eerst zelf wil proberen moet niet verder lezen.

Aanvulling 4-12: 'Verkleumd' telt natuurlijk twee lettergrepen, maar het is een rijm van één lettergreep, doordat de klemtoon op de laatste ligt.