Kerstkind
Het zou geen Kerst zijn zonder een Maria met kind. Prachtige foto. Niet alleen een schattig jochie, maar ook de vraag "Wat gaat er om in het hoofd van een baby die de wereld leert kennen?" knap in één beeld gevat.
Gedachte bij het stofzuigen
(En het herlezen van De draagbare Nietzsche). Als je er zo moe en moedeloos van wordt dat alles wat je schoonmaakt toch weer vuil wordt, waarom blijf je je dan uitsloven om leugens en misverstanden op te ruimen?
Nieuwe bovenburen
(Klik op de foto's om grotere foto's te zien.)
Uitzicht met telescoopkraan.
Ah, daar zijn de webservers die ik besteld had.
Ho, stop, omlaag!
O nee, het is voor hierboven.
Google is overal
Op het web, op je PC en zelfs op het parkeerterrein van Woordenboer, om je auto terug te vinden:
Baaslog
Bent u zo'n loonslaaf die geen geluidskaart op z'n kantoor-pc heeft? Wees blij, want anders had u dit refrein de hele dag niet uit uw hoofd gekregen: "Werken voor een baas / is beschamend, dom en dwaas."
Ardennen (3)
Vandaag foto's die ik niet gemaakt heb:
- Een zwaarlijvige politieagent op een scooter in Amel.
- Een halve uivormige torenspits op een vrachtwagen in Vielsalm.
- Een brandweerwagen met panne die in Salmchateau de helling opgetrokken werd door een heftig rochelende sleepwagen.
Ardennen (2)
Van de Amerikaanse politiek is het maar een kleine stap naar mijn vakantiefoto's:
Een van de twee monumenten voor de 7e pantserbrigade in Vielsalm (klik op het plaatje voor een groter beeld).
Het stadhuis van Vielsalm (Oh say can you see, by the dawn's early light...)
Ardennen (1)
Ja, ik heb mijn vakantie-avonturen overleefd. Om de opwinding een beetje te spreiden zal ik stukje bij beetje verslag doen. Hier is alvast een kaartje van de wandeltocht die ik in vijf dagen gelopen heb. Zoals u ziet heb ik vrijdagavond voor de laatste loodjes een lift aangenomen, op een zijweg van de E42 ongevraagd aangeboden door een sportief jong stel. Maar zondagmorgen ben ik nog dieper gezakt: aan het begin van de Wolfsbusch, een beboste heuvel langs de Amel/Amblève, heb ik zelfs de weg gevraagd aan een bejaard echtpaar. Waar kan ik m'n ballen inleveren?
Ardennenoffensief
Woensdag begin ik aan mijn eerste vakantie sinds de eeuwwisseling, en het wordt niets minder dan wandelen in de Ardennen. Nee, ik ga niet mobloggen. Integendeel, ik neem zelfs een analoge camera mee. Als er tenminste ruimte voor is, want na weer een middag winkelen - waarbij ik trouwens deze ja/nee-sticker miste - blijkt bij het proef-inpakken dat ik een rugzak te weinig gekocht heb. Ik wil namelijk niet doelloos rondlopen maar een tocht maken, van Vielsalm via St. Vith naar de omgeving van Büllingen. En bij gebrek aan sherpa's zal ik alle bagage zelf moeten dragen. Dat ziet er wel onafhankelijk uit, maar je loopt pas onbezorgd het bos in als je eten en drinken mee kunt nemen (en in deze tijd van het jaar een jachtgeweer, om terug te schieten, dat was ik nog vergeten).
Imelda den Boer
Vreemd is dat: zo lang als ik me kan herinneren heb ik rondgelopen met de volgende drie gedachten in m'n hoofd, zonder ze met elkaar in verband te brengen:
- Als ik ergens een hekel aan heb, dan is het wel aan schoenen kopen.
- Er bestaan schoenmakers, die kapotte en losse zolen kunnen repareren.
- Wat klote dat m'n enige paar goed passende schoenen versleten is, zodat ik ze alleen nog met droog weer kan dragen.
Ik vrees dat ik mijn favoriete leren stappers aller tijden weggegooid heb, maar met wat ik bewaard heb ben ik opeens toe aan een flinke schoenenkast.
Mijn eerste tortilla
Het is een torta geworden. ¡Muy rico!
Werken
Zo, niemand kan zeggen dat er hier niet gewerkt wordt:
Biblioseksueel
Waarom ga je net als de vorige keer weer op het laatste moment naar de boekendump in de Jaarbeurs?, verweet ik mezelf gisteren. Maar na afloop was ik blij dat de beste literaire aanbiedingen al verdwenen waren. Na een uur bladeren en graaien kwam ik thuis met 7,9 kilo aan boeken voor minder dan een euro per ons. De mooiste koopjes: De geest van de dichter van Marita Mathijsen ('Elf zogenaamde gesprekken met negentiende-eeuwse dichters en een debat'), Hobson-Jobson (de herdruk van een grondig koloniaal woordenboek uit 1886 over Indiase woorden in het Engels), het jaarboek Dif en een Atlas van de Wereldgeschiedenis. Die had van mij wel wat dikker mogen zijn, maar een historische atlas, dat is net zoiets als een fotomodel dat ook nog kan zingen, voor liefhebbers van zingende fotomodellen dan.
Een gewichtig probleem
Deze maand heb ik alleen maar over onbenulligheden gelogd, dus het wordt tijd om weer eens een wereldprobleem aan te snijden. Een gratis marketingadvies aan Albert Heijn: als je je klanten wilt pesten door ze verpakte broccoli te laten wegen, doe er dan geen plakkertje op! (Volgende keer weer naar Dirk, waar je alleen bananen en prei hoeft te wegen, met vuistgrote knoppen, zodat zelfs een blinde in één oogopslag ziet hoe het werkt.) Supermarktbazen zouden ook eens een boek over usability moeten lezen.
Lik m'n tenen
Voordat ik naar de Maarsseveense Plassen ga, wil ik bij deze alle lezers (m/v) van Pats-boem officieel toestemming geven om ongevraagd aan mijn tenen te likken.
'Tenenlikker' gepakt en meteen weer vrij
'Ongewenst tenenlikken strafbaar maken'
Over billen knijpen valt te onderhandelen (maar niet collectief). En voor PvdA-kamerleden heb ik een speciaal plekje waar ze me mogen kussen (tenzij Wouter Bos een zwarte lijst opstelt van gefrustreerde fractieleden, zodat die nooit meer tijdens het zomerreces naar de media mogen bellen om de komkommertijd te misbruiken).
Niet dat ik principieel tegen gelegenheidswetgeving ben, want oefenwedstrijden van voetbalclubs op tv uitzenden, dat kunnen we echt niet accepteren in een beschaafd land. En plakkertjes op appels ook niet. (Raad eens wat ik net voor de helft opgegeten heb). En weblogstukjes met de helft van de tekst tussen haakjes, daar zou de minister van Internet eindelijk eens wat tegen moeten doen.
Actuariële humor
Op Internet kun je alles vinden, zelfs een quiz over actuarissen. De kans dat u een actuaris bent is minstens 1 op 1825, en de toelichting bij het antwoord op vraag 2 zal ook wel in de smaak vallen als u om de volgende mop kunt lachen.
Een Amerikaanse verzekeraar neemt twee actuarissen mee uit eten. Vraagt de ober: "What will you have for your meat course, sir?" "I'll take the steak." "And for your vegetables?" "They'll have the steak, too."
Plantjes en lampjes
"Welke klojo is er 's nachts aan het verhuizen in onze portiek?", vroeg ik me net af. Maar er blijkt niks aan de hand te zijn: het is gewoon de politie die een hennepplantage opruimt.
Aanvulling 2.00: Ook Planet Internet, SonyEricsson en het ministerie van Buitenlandse Zaken vinden drugs de normaalste zaak van de wereld: "Wat je ook doet, doe het ON SPEED!" (Via Maria).
Magere lat
Vanochtend woog ik eindelijk 89,9 kilo, na vier weken dagelijks wegen waarin mijn ochtendgewicht tussen de 90 en de 92 schommelde. Een technisch analyst zou zeggen dat ik door de steunlijn op 90 gezakt ben. Dat moet natuurlijk gevierd worden. Zal ik gebak halen bij de HEMA, of een cordon bleu bij de supermarkt? Naar de snackbar voor een Ras-patat met mayo en een Van Dobben-kroket, of naar restaurant Wilhelminapark voor eendenlever, palingsoep en geroosterde boerderijkip?
Stagiaire
Dacht u dat ik zo'n sukkel van een freelancer was die eenzaam aan een bureautje in de huiskamer zat te ploeteren? Welnee, Woordenboer Tekstwerk heeft een 'dynamic translation office'. En beter nog, dat schrijft de Franse studente die een stage op ons kantoor aanvraagt. Helaas is ze vergeten een foto mee te sturen, maar haar CV doet een representatief uiterlijk vermoeden.
Philips
Het is geen nieuws dat Philips meer verstand heeft van techniek dan van marketing, maar toch is het verrassend om dat tot in de kleinste details te merken. Nadat de trilstang van mijn elektrische tandenborstel van Braun afgebroken was, kocht ik een Philips Sensiflex, die er steviger uitzag. Na een maand of twee poetsen ben ik er best tevreden mee, maar de tekst PHILIPS is inmiddels afgesleten tot een paar stompe streepjes en een halve S.
Je hobbelt pas echt in Utrecht
Pats-boem leest voor u niet alleen de Guardian maar ook de Leatherhead Advertiser. Nee, dat is geen SM-blad; Leatherhead is een plaats in het Engelse graafschap Surrey, ten zuidwesten van Londen. De plaatselijke krant schreef een commentaar over een merkwaardige vorm van graffiti:
(Lees verder)Utrecht was blazoned across the road with scores of question marks - apparently in protest at the traffic calming being carried out there as part of the £447,000 council Home Zone scheme. The vandals were apparently making reference to the fact that Utrecht was the first place to have traffic calming.
Brand!
Er gebeurt ook nooit wat in Overvecht-Noord, zei mijn broer woensdag. Nou, zondag is er toch een echte brand geweest. Rond 13.38 vloog de motor van een zwarte stationwagon in brand op de Rio Brancodreef. (Ja Jan, hij leek sprekend op die leasebak van jou.)
Geen nieuws is goed nieuws
In de Utrechtse wijk Overvecht-Noord is er vanavond rond half tien geen brand uitgebroken in een flat aan de Ankaradreef. Er reden drie brandweerwagens naar toe met loeiende sirenes, maar die waren even snel verdwenen als verschenen. Omstanders wisten ook niet wat er aan de hand was, maar het lijkt een loos alarm. Er is wel een oploopje ontstaan rond een portiek en de politie houdt een oogje in het zeil.
Haiku
het is weer lenteop het balkon klinkt gekoer
neukende duiven