Huidige rubriek

Leven

Naar de voorpagina

Hoogtepunten

Twee handen
Pleegouders weesrijmen
Amerikaanse censuur
Rode rechters
Voorjaar
Geen politicus
Zapiro's satire
Dossier nieuwe spelling
De voetbaloorlog
Ben ik dat?
De sterrenwaan
Fotofestival
Ik stem voor!
Nieuwe oudste zin
Indikken
De 21e eeuw
Historisch referendum
Groot Dictee
Wat na Arafat?
Een diplomatieke oplossing
Bush gaat winnen
Miskende talenten
Weg met Noord-Holland!
Abu Ghraib en de media
Andere tijden?


XML Feed (RSS 1.0) 
XML: Atom Feed 

Archief

01 Jan - 31 Dec 2008
01 Jan - 31 Dec 2007
01 Jan - 31 Dec 2006
01 Jan - 31 Dec 2005
01 Jan - 31 Dec 2004

Edwin

Links

Onregelmatigheden
Edwin den Boer
Woordenboer
Boers Woordenboek

Ook op...

Hyves
LinkedIn
Proz.com
Last.fm
Deining
Funtrivia
Archief Quotenet

Nederlogs

Achille van den Branden
De Contrabas
Damslog
Max Dohle
Frontaal Naakt
Geen Commentaar
Geen Stijl
LVB
Meer Vrijheid
De Nieuwe Reporter
Panzerfaust
Retecool
Rozig
Sargasso
Taaladviesdienst
Taalprof
Uitdragerij
Jacq. Veldman

Fotologs

Amber Beckers
Milov
Rood Petje
Thomas Schlijper
Tonie

Buitenlogs

Ann Althouse
Arts & Letters Daily
Bookslut
Dilbertblog
A Fistful of Euros
Global Voices
Healing Iraq
The Huffington Post
Instapundit
Iraq the Model
Jason Kottke
Language Log
Little Green Footballs
Megan McArdle
Samuel Pepys
Power Line
Right Wing News
Reason Hit & Run
Samizdata
TalkLeft
Waiter Rant
Michael Yon

Nieuwsgroepen

nl.taal.citaten
alt.humor.best-of-usenet
alt.fan.cecil-adams

Marketingtip van de week

Een kassabon of factuur is de enige brochure waarmee een bedrijf 100% van zijn klanten bereikt. Dus het viel me tegen dat ik vanmiddag bij de MediaMarkt, die toch bekend staat om slimme reclame, een saai bonnetje uit een ouderwetse matrixprinter kreeg. (Niet de enige teleurstelling, want ik vond geen waardige opvolger voor mijn versleten Microsoft-muis, zodat ik me voorlopig met een dikkenek-muis van Logitech moet redden, en de gratis Playboy's waren op.) Een winkelier zou beter een voorbeeld kunnen nemen aan Dirk van den Broek, die reclame voor D-reizen op de achterkant van de kassabonnetjes zet, of de Konmar, die er een aanbieding voor de volgende week bij doet.



Even weg

Dit weekend zit ik op een toeristisch eiland met brede zandstranden binnen ons Koninkrijk, waar de bevolking een bijzondere mengtaal spreekt.



Ben ik dat?

Portret Edwin stoer

Na foto's kijken en foto's maken heb ik een nieuwe hobby gevonden: ik word fotomodel! Dat is te danken aan een fotografe uit Breda. Nee, niet die van Yvon Jaspers, maar kunstenares Marique de Bree. Zij verstaat de kunst om zonder merkbare ingrepen onherkenbare portretten te maken - in de goede zin van het woord, zodat je denkt: ja, dat ben ik, maar niet zoals ik mezelf van de spiegel ken. En in tegenstelling tot die andere fotograaf is ze te bescheiden om het zelf te vertellen, dus doe ik het maar. Hieronder volgen voor mijn fans nog vijf portretfoto's uit dezelfde fotosessie.

(Lees verder)

Wereldreizen

Als zelfs Elsevier schrijft dat het burgerlijk is om als stelletje een reis om de wereld in tachtig clichés te maken, dan is het extra-dubbel-burgerlijk met mayonaise en uitjes. Ik ga helemaal niet op vakantie, er zijn in eigen land genoeg avonturen te beleven.



Dilemma

Musicalmuziek is niet helemaal mijn smaak. Ik heb mezelf beloofd dat ik één cd van Roky Erickson mag bestellen. Maar ik kan niet kiezen tussen Never Say Goodbye en You're Gonna Miss Me.



Geheim

Over geheimen gesproken, Postsecret is een aardige website waar je op laag-technologische wijze anoniem je hart kunt uitstorten. ('t Is alleen niet zo aardig dat er geen archief op de site staat.) De formule "stuur een zelfgemaakte postkaart op om je een geheim uit te beelden dat je aan niemand kunt vertellen" levert emotioneel geladen kunst- en knutselwerkjes op. Maar veel geheimen vind ik banaal en onschuldig ("Ik was blij toen die pestkop in mijn klas doodging"). Daar zou ik iets aan kunnen doen door mijn grote geheim op te sturen, maar omdat ik niet zo visueel ben ingesteld geen plaatjesmaker ben vertel ik het toch maar aan group hug. (Aanvulling 8 juni: ik was de Nederlandse kopie Vergeef Mij even vergeten.)



Vet

Grease

Over tien jaar kunt u zeggen dat u de wereldberoemde musicalster Harm hier voor het eerst gezien heeft (vooraan op de foto). Of zondag bij de uitvoering van Grease door de musicalklas van De Werkschuit in Zeist. Een ingekorte versie tenminste, zonder de hit You're the one that I want, maar dat nummer heb ik niet gemist. De foto laat niet zien hoe vrolijk Harm over het toneel rende. Hij vond het jammer dat ze maar één voorstelling mochten doen, al was dat in de grote zaal van Figi, maar hij was blij dat hij na een jaar geheimhouding eindelijk thuis Summer Nights en Hound Dog na kon zingen.



Wachtlijsten verzekerd

Als je een freelancer bent en zit te wachten op klanten die te laat betalen, krijg je wel eens de indruk dat je in een keiharde kapitalistische wereld leeft. Totdat je een afspraak probeert te maken met een logopedist (wie mijn stem kent begrijpt wel waarom) en te horen krijgt dat je met een verwijskaart van de huisarts de behandeling vergoed krijgt van het ziekenfonds - en dat er een wachtlijst is van twee weken, nee meneer, u kunt geen afspraak maken, die krijgt u per brief opgestuurd. Goh, zou het een misschien met het ander te maken hebben?



Kibbelen

Vorig jaar beleefde ik in september het voorlopige hoogtepunt van mijn freelancersloopbaan, toen ik geïnterviewd werd door een echte journaliste. Dat interview is alleen na te lezen voor de leden van Deining, maar het inspireerde mij tot het schrijven van een dialoog, die u hieronder kunt lezen. Daarmee wilde ik laten zien hoe een gewone maandagochtend er uit zou zien als ik met een vrouw zou samenwonen. Het gekke is: dit was bedoeld om de zegeningen van het vrijgezellenbestaan te demonstreren, maar nu ik het teruglees, denk ik: wat een schattig gekibbel, daarvoor had ik vanochtend wel vroeg willen opstaan.

(Lees verder)

Cross-linx

Sommige webloggers hebben een festivaltik. Ik niet, maar donderdagavond ben ik net als vorig jaar naar het minifestival Cross-linx geweest. Het is een zapfestival met optredens van een kwartier tot ruim een half uur, van de meest uiteenlopende artiesten die de grenzen van de popmuziek verkennen. Vorig jaar leek het wel het kleine broertje van Crossing Border, met het thema 'spoken word', maar dit jaar werd er stevig herrie geschopt onder het motto 'rock meets new music'. De nacht ervoor had ik maar twee uur slaap gehad, maar ik bleef met gemak wakker.

(Lees verder)

Hallo KPN!

Via 0800-0429 heb ik 1, zegge EEN, voordeelnummer laten verwijderen. Omdat ik een nieuw mobiel nummer wil opgeven. Nee, niet wijzigen, want het is een ANDER nummer, van een hele ANDERE persoon, gelukkig. Dan moeten jullie me dus NIET na het schrappen van dat ENE nummertje UIT HET MENU GOOIEN en zeggen van MEER MAG NIET, KOM OVER DRIE DAGEN MAAR TERUG! En nee, ik ben NIET ONGESTELD!



NASA en Sid

Deze aftellende voetgangerslichten wil ik graag op deze kruising (Franciscusdreef/Rio Brancodreef). Vooral omdat er maar twee cijfers op staan, want ik krijg daar geregeld de indruk dat ik meer dan 99 seconden moet wachten.