Huidige rubriek

Politiek

Naar de voorpagina

Hoogtepunten

Twee handen
Pleegouders weesrijmen
Amerikaanse censuur
Rode rechters
Voorjaar
Geen politicus
Zapiro's satire
Dossier nieuwe spelling
De voetbaloorlog
Ben ik dat?
De sterrenwaan
Fotofestival
Ik stem voor!
Nieuwe oudste zin
Indikken
De 21e eeuw
Historisch referendum
Groot Dictee
Wat na Arafat?
Een diplomatieke oplossing
Bush gaat winnen
Miskende talenten
Weg met Noord-Holland!
Abu Ghraib en de media
Andere tijden?


XML Feed (RSS 1.0) 
XML: Atom Feed 

Archief

01 Jan - 31 Dec 2012
01 Jan - 31 Dec 2009
01 Jan - 31 Dec 2008
01 Jan - 31 Dec 2007
01 Jan - 31 Dec 2006
01 Jan - 31 Dec 2005
01 Jan - 31 Dec 2004

Edwin

Links

Onregelmatigheden

Ook op...

Twitter (zelf)
Twitter (citaten)
Delicious
LinkedIn
Bi-forum
Deining
Proz.com
Hyves
Last.fm
Funtrivia
Archief Quotenet

Nederlogs

Achille van den Branden
De Contrabas
Damslog
Max Dohle
Frontaal Naakt
Geen Commentaar
Geen Stijl
Ted van Lieshout
LVB
Meer Vrijheid
De Nieuwe Reporter
Panzerfaust
Retecool
Rozig
Sargasso
Science Palooza
Taaladviesdienst
Taalprof
Uitdragerij

Fotologs

Amber Beckers
Milov
Rood Petje
Thomas Schlijper
Tonie

Buitenlogs

Ann Althouse
Arts & Letters Daily
Bookslut
Dilbertblog
A Fistful of Euros
Global Voices
Healing Iraq
The Huffington Post
Instapundit
Iraq the Model
Jason Kottke
Language Log
Little Green Footballs
Megan McArdle
Samuel Pepys
Power Line
Right Wing News
Reason Hit & Run
Samizdata
TalkLeft
Waiter Rant
Michael Yon

De geest van Theo

Maandag las ik op de mailinglijst van het Coster-project een tekst van Tjitske Jansen, met een treffende opmerking over Pippi Langkous:

Er was op de middelbare school een meisje dat zich met Pippi identificeerde. Ze bracht dit ook in haar kleding tot uiting. Ik vond dat zij zich belachelijk maakte. Als je Pippi Langkous na gaat doen, doe je iets wat Pippi Langkous zelf nooit zou doen.

Theo van Gogh herdenken op 2 november is net zoiets. Maar ik heb met plezier gekeken naar zijn postume zelfportret, samengesteld door Maartje Nevejan. Het was verfrissend om na alle grimmige woorden over de moord en de gevolgen weer eens te zien wat een speels en levenslustig mens hij was (vrolijk is het woord niet), die ervoor leefde om films over de liefde te maken met mooie vrouwen. Des te pijnlijker die stilte voordat hij in lachen uitbarstte, nadat Jeroen Pauw in 2003 voorspelde dat hij over vijf jaar dood zou zijn.

Later zapte ik nog even langs een debat met veel politici van een centrum-linkse splinterpartij, maar dat had ik binnen een paar minuten gezien, want het ging alleen over Wilders. Dat vond ik niet in de geest van Theo. Vijf jaar geleden was het misschien interessant om PvdA'ers over integratie te laten discussiëren. Maar nu is het genoeg geweest, ze hebben hun tijd gehad. Willem Drees junior waarschuwde in 1971 al tegen het uitnodigen van gastarbeiders. Ik ben 38, mijn hele leven zitten ze al te slapen, moet ik dan onder de indruk zijn als een PvdA-minister eindelijk iets durft te zeggen?



Pro domo

Omdat het verslag Overvecht tegen sloop nogal lang is uitgevallen, heb ik mijn eigen toespraak eruit geknipt en hieronder geplakt.

Inmiddels staat er op de websites DNU en Alles over Utrecht een wat korter verslag met reacties van raadsleden. Het lijkt erop dat ze goed geluisterd hebben. Er komen verkiezingen aan.

Beste raadsleden,

Mijn naam is Edwin den Boer, ik woon op een van de THEMA-dreven, maar ik maak me zorgen om de hele wijk. Dit gebiedsplan maakt meer kapot dan dat het oplost.

(Lees verder)

Overvecht tegen sloop

Gisteren heb ik voor het eerst een ria meegemaakt. Dat is een raadsinformatieavond, waarbij belanghebbenden de Utrechtse gemeenteraad informeren. Twee weken geleden was er een bijzondere ria over prostitutie aan het Zandpad, maar deze ging over het gebiedsplan Overvecht De Gagel Vernieuwt, en werd niet in het stadhuis gehouden, maar op locatie in Overvecht, in een zaal bij de ijsbaan. Ik loop al twee jaar mee in het inspraakcircuit, omdat de gemeente de flat waar ik woon wil slopen, en ik verwachtte een avond met vervelende betogen en emotionele uitbarstingen. Zeker toen ik zag dat er 19 insprekers waren. Maar het werd een verrassend hoogtepunt, een feest van de democratie. Alle sprekers hielden zich aan de afspraak om niet te herhalen wat eerder was gezegd, en toch kon iedereen gegronde bezwaren uiten, alsof de argumenten van tevoren verdeeld waren. Het was mooi om bewoners uit verschillende buurten te horen spreken over verschillende aspecten, vanuit verschillende invalshoeken, maar allemaal met dezelfde boodschap: sociale problemen los je niet op door met stenen te schuiven. De een wat gedrevener dan de andere, maar alles binnen de grenzen van de wellevendheid. De enige die uit z'n slof schoot was een niet-aangemelde spreker die vertelde dat hij Nederlands had geleerd, en boos vroeg of de politici geen Nederlands verstonden. En er was niet alleen kritiek, er werden ook alternatieven aangedragen. Ik vind dat de gemeente de bewoners had moeten betrekken bij het opstellen van het gebiedsplan, dan was er volgens mij niet zo veel protest geweest, maar deze avond was prima georganiseerd.

(Lees verder)